واشنگتنپست: ترامپ نتوانست ایران را به تسلیم وادار کند؛ هرمز به گره کور واشنگتن تبدیل شد
واشنگتنپست در تحلیلی از وضعیت تقابل ایران و آمریکا، لحن تهاجمی اخیر دونالد ترامپ علیه عمان و دیگر شرکای منطقهای واشنگتن را نشانه افزایش سرخوردگی او دانسته و نوشته است که رئیسجمهور آمریکا تاکنون نتوانسته تهران را به تسلیم وادار کند یا حتی هدف حداقلی خود برای بازگرداندن تردد عادی در تنگه هرمز را محقق سازد.
به گزارش سایت خبری-تحلیلی عصرنما، روزنامه واشنگتنپست در گزارشی تحلیلی به بررسی مواضع اخیر دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در قبال ایران، عمان و کشورهای منطقه پرداخته و نتیجه گرفته است که افزایش تهدیدهای رئیسجمهور آمریکا را میتوان در چارچوب سرخوردگی واشنگتن از روند تحولات ارزیابی کرد.
بر اساس این گزارش، ترامپ با وجود فشارهای نظامی و اقتصادی علیه تهران، تاکنون موفق نشده است ایران را به تسلیم وادار کند و اکنون با شرایطی روبهروست که دستیابی به یک مسیر خروج از جنگ برای واشنگتن دشوار شده است.
تنگه هرمز؛ هدف حداقلی آمریکا هم محقق نشد
یکی از مهمترین بخشهای گزارش واشنگتنپست به وضعیت تنگه هرمز مربوط میشود؛ آبراهی که بار دیگر به یکی از مهمترین نقاط فشار در معادلات منطقه تبدیل شده است.
آلن ایر، دیپلمات سابق آمریکایی که در تیم مذاکرهکننده ایالات متحده در مذاکرات منتهی به برجام حضور داشت، معتقد است مواضع اخیر ترامپ نشاندهنده سرخوردگی او از ناتوانی در دستیابی به حداقل هدف واشنگتن، یعنی بازگرداندن رفتوآمد در تنگه هرمز به وضعیت عادی است.
این ارزیابی از آن جهت اهمیت دارد که نشان میدهد مسئله برای واشنگتن دیگر صرفاً دستیابی به اهداف حداکثری در برابر تهران نیست؛ بلکه آمریکا حتی در تحقق یکی از فوریترین اهداف خود در هرمز نیز با چالش مواجه شده است.
نگرانی ترامپ از توافق ایران و کشورهای خلیج فارس
واشنگتنپست همچنین گزارش داده است که ترامپ نسبت به احتمال شکلگیری توافقی میان ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس برای بازگشایی تنگه هرمز نگران به نظر میرسد.
چنین سناریویی، در صورت تحقق، میتواند از منظر سیاسی برای واشنگتن حائز اهمیت باشد؛ زیرا ممکن است بخشی از مدیریت بحران هرمز از مسیر توافق مستقیم کشورهای منطقه با تهران دنبال شود.
در همین چارچوب، تهدیدهای اخیر ترامپ علیه عمان و حتی کره جنوبی از سوی برخی تحلیلگران نشانه افزایش نارضایتی رئیسجمهور آمریکا از روند تحولات ارزیابی شده است.
دست ترامپ برای تحریم بیشتر ایران چقدر باز است؟
بخش دیگری از گزارش واشنگتنپست به تهدید ترامپ برای اعمال تحریمهای اقتصادی شدیدتر علیه ایران اختصاص دارد.
رئیسجمهور آمریکا از افزایش فشار اقتصادی علیه تهران «در ابعادی بیسابقه» سخن گفته است، اما واشنگتنپست تأکید میکند که پس از سالها اعمال تحریمهای گسترده، گزینههای جدید آمریکا برای تشدید فشار اقتصادی محدود شده است.
ادوارد فیشمن، مدیر مرکز ژئواکونومیک شورای روابط خارجی آمریکا، در همین زمینه گفته است ترامپ بارها تهدیدهای مشابهی مطرح کرده، اما عملیاتیکردن آنها لزوماً آسان نیست.
ایران از سال ۲۰۱۸ و پس از خروج دولت نخست ترامپ از برجام، با مجموعه گستردهای از تحریمهای آمریکا مواجه بوده است. در نتیجه، بخش بزرگی از اهداف مستقیم قابل تحریم پیش از این در فهرست محدودیتهای واشنگتن قرار گرفتهاند.
گزینه بعدی؛ فشار بر چین، امارات و ترکیه؟
به اعتقاد فیشمن، یکی از معدود مسیرهای باقیمانده برای افزایش فشار بر ایران، تشدید تحریمهای ثانویه علیه شرکای تجاری و اقتصادی تهران است.
در چنین سناریویی، آمریکا ناچار خواهد بود فشار بیشتری بر کشورهایی از جمله چین، امارات و ترکیه وارد کند.
تحریم بانکها و پالایشگاههایی که همچنان با انرژی ایران ارتباط دارند یا هدف قرار دادن مؤسسات مالی نگهدارنده داراییهای ایران در خارج از کشور نیز از دیگر گزینههای احتمالی عنوان شده است.
با این حال، فیشمن دامنه این گزینهها را محدود میداند و معتقد است فشار حداکثری در مرحله بعدی عملاً میتواند آمریکا را به سمت تهدید گسترده کشورهای جهان به قطع دسترسی به اقتصاد ایالات متحده در صورت معامله با ایران سوق دهد؛ سیاستی که او عملی و باورپذیر بودن آن را زیر سؤال میبرد.
کاهش گزینههای واشنگتن در برابر تهران
کنار هم قرار دادن بخشهای مختلف تحلیل واشنگتنپست تصویری قابلتوجه از شرایط فعلی ارائه میدهد: واشنگتن تاکنون نتوانسته ایران را به پذیرش خواستههای خود وادار کند، عادیسازی وضعیت تنگه هرمز همچنان با چالش روبهروست و ظرفیت اعمال تحریمهای کاملاً جدید علیه تهران نیز نسبت به گذشته محدودتر شده است.
در چنین شرایطی، تشدید فشار بر کشورهای ثالث میتواند یکی از معدود گزینههای باقیمانده برای دولت ترامپ باشد؛ گزینهای که خود میتواند هزینههای دیپلماتیک و اقتصادی تازهای برای آمریکا به همراه داشته باشد.
از این منظر، لحن تهاجمی اخیر ترامپ را میتوان نه صرفاً نشانه افزایش فشار بر تهران، بلکه نشانه دشوارتر شدن انتخابهای واشنگتن در مواجهه با ایران دانست.
انتهای پیام/
اشتراکگذاری: